قرار بود بیاید ..

همان صبحی که منتظرش بودم ..

نگفت نمی آید ..

ولی نیامد ...

هنوز که هنوز است منتظرم ..شاید من کم طاقت شده ام ..

اما نه ..

آمدنش دیر شده ....

.

.

.

خیلی سخت است بهترین تکیه گاهت را در همان صبحی که منتظرش بودی از دست بدهی ..

وقتی  می بینی اش که لای یک پارچه سفید مقدس  راحت خوابیده ...

و تو  رنگ عسلی چشمش را از لای پلک نیمه بازش ببینی ...

.

.

.

شانه هایت را می گیرند که خودت را روی زمین نیندازی ...

می گویند صبور باش ..

اما نمی دانند که بدون پدر چقدر سخت است ...

سه سال است روز پدر که می آید بجز خواندن فاتحه کاری از دستم بر

 نمی آید ...

.

.

.

چقدر سخت است نباشد تا بگویی چقدر دوستش داری ...

تا دستان مهربانش را ببوسی و....

.

.

.

خیلی سخت است ....

پشت پرده اشک هم مرا بخوان ..دلتنگی ات را هم به من بسپار ...

با تو نبودن را نمی خواهم ....

انتقام لحظه های تنهایی ات را از خودم می گیرم .تنهایی ات را پنهان نکن ...

غم نداشتن داشتنی ها را به دل نگیر ..

خودم می شوم خاطرات خوش زندگی ات ...

باید ببخشید که دیر اومدم قبل از عید درگیر نمایشگاه سفره هفت سین بودم ...

بعد از عید هم که مسافرت و دید و بازدید ...خلاصه که ببخشید ...

۱-عكس شماره ۱

۲-عكس شماره۲

۳-عكس شماره۳

۴-عكس شماره۴

۵-عكس شماره۵

۶-عكس شماره۶

۷-عكس شماره۷

۸-عكس شماره۸

۹-عكس شماره۹

 ۱۰-عكس شماره ۱۰

۱۱-عكس شماره۱۱

                                           شب گره خورده در رگ و ریشه

                                                                                         شب شبیه سکوت یک فریاد

شب...